| Perfil de viiiBloG_[1]_[NueNGTSuKe]_[1...FotosBlogListas |  Herramientas  Ayuda |
BloG_[1]_[NueNGTSuKe]_[1]_BoX@ Te nDeR @ New AlBuM-Armchair@ 30 septiembre ได้เลิก อัพ บล็อค แล้ว เพราะ......เพราะ....... ไม่รู้ จะเขียนไร ชีวิต แต่ ละวันมัน ไม่ค่อยสาระ หา สาระไม่เจอ ไม่มีเวลา ออกไปไหน ไม่มีเวลาทำงานใดๆ ชีวิต หยุดอยู่กับที่
วันนี้ กลับมาดูบลอค ที่เขียน ตั้งแต่ แรก แล้ว ผ่านนมา เกิบ จะ 3 ปีได้ อยู่นานๆจิง ๆ แต่ ไม่ค่อยมีคนอ่าน ไม่รู้จะเขียนไปทำไร อ่านเอง เขียนเอง เท่านั้นเอง
ย้ายไป หา สิ่งใหม่ๆ ลูกเล่นใหม่ ค้นหา ความทันสมัย อะไรที่คนเข้า ชอบนักชอบหนา คุณเคยเข้าไหม hi5 ลองเข้าไปดูสิ
ถ้าไม่รู้จะเข้า ทางไหน ผ่าน บล็อคผมก็ได้ www.1ofconan.hi5.com ไป มองหาสิ่งใหม่ๆ
หมดและไม่รู้เขียนไร ปิดเทอม แปบเดียว ไปเที่ยวไหนดี หาที่ฝึกงาน ซื้ออะไรดี ทำอะไรดี อ่านอะไรดี ดูอะไรดี 28 agosto วันเสาร์ กับวัน รับป.วันนี้ ก็ผ่าน ไปอีก วัน เพื่อนๆ ต่างทยอย กัน เข้า รับ ปริญญา บางคน ก็ไม่บอก ว่ารับไปแล้ว
แต่วันนี้ เพื่อนตู่ ก็ มา กินเลี้ยง ในบรรยากาศ ใกล้ชิด ไม่ใหญ่โต กิน กันตามภาษา เพื่อนๆ
มันก็คงทำห้มีความสุขไปอีกวัน 09 marzo เกรด ออก ดีจัยไม่ตก แม้จะน่าเกลียดก็ตามวิชาที่หวังก็ไม่เปนไปตามที่หวัง แต่ก็ พอใจ และพอเพียงแล้ว ที่เรา ทุ่ม ความใส่ใจกับมัน เทอมนี้ทุ่มให้ 70% เทอม หน้า ก็เพิ่มสัก 10% อย่าไปยึดกับเกรด มัน ไม่ตกก็ดีทมเท แล้ว ไม่รู้ว่าคนอื่นคิดเหมือนกับเราไหม
เทอมนี้แย่เทอมหน้าเอา ใหม่ เทอมหน้าแย่ ก็เอาใหม่ พยายามกันๆๆ นะ แล้วเราจะพยายาม เผื่อทุกคน ทุกคนก็ ตั้งสมาธิ นับ1- ล้านแล้ว ค่อยลงมือ เรียกสมาธิให้ได้ (สมาธิสั้น ทำไรก็ไม่สำเร็จ เบื่อจิงๆ เมื่อไรจะเป็นคน ความจำดีเหมือนคนอื่นๆ บ้าง ถ้าจำได้ ละก็.............. สบายไปนานแล้ว) 06 marzo Hey!! ชีวิตขอนึกเรื่องราวที่ผ่านมาใน1 ปี ว่าไปเจอะเจอไรมาบ้าง มีความสุข มากน้อยเพียงใด แต่ก็คงเพียงพอ กับ ชีวิต ที่ผ่านไปอีก 1 ปี
สิ่งแรก ต้องมอง ไปว่า เราแก่ขึ้น แล้วนี่หน่า ( แต่ก็ไม่มีใครจำวันเกิด ได้ สักคน มีแต่ พี่ ปิ่น คนเดียวนะคับ ที่จำได้ และจำได้มาอย่าง ยาวนาน 3 ปี แล้ว ที่ไม่ได้เจอกันเลย หลัง วันที่พี่เป็ด รับปริญญา ผมก็เลยหายเงียบไป) มันเป็นไรที่สนุกมากนะคับ เรียน สบายๆ อยู่กับเพื่อนเพียว ,เจี้ยบ ที่ซี้ ปึก ไปเรียนก็ไปด้วยกัน นอน เล่น เที่ยว ก็ไปด้วยกัน ยังไม่เคยลืม เพื่อน ที่อยู่ แมท ศิลปากร เลย แต่ก็ เป็นอดีตไปแล้ว ยังนึก ถึงไม่หายเลย ที่เลิกเรียน ไป คิดแล้ว เสียดาย แต่ก็ คงจะดี ถ้า เรานึกเข้าข้างตัวเอง เมื่ออยู่ ใกล้บ้าน มันน่าจะดีขึ้น
ดีคับ เจอเพื่อนใหม่ที่ แมท ลาดกระบัง อีกแบบหนึ่ง พวกนี้ ต้องยกนิ้วให้ เก่งๆ กันทุกคน แต่ก็นะ ไม่ค่อยได้ไปไหนกันเลย หรือว่าเราอยู่ไกลบ้าน ต้องรีบกลับ ไม่เคยได้เที่ยวเลย แต่ก็มีสนิทๆๆกันเยอะเลยทีเดียว แต่มันก็ห่างชั้น เลย เรา ก็ได้แค่พูด คุยในเวลาเรียน ไม่เคยมีชีวิต ที่ทำให้ ผ่อนคลายเลย และแล้ว ไอ้น้ำ ผู้เปลี่ยน ชีวิต เขากลับมาพร้อมผม อัน กะเซิง ผมมันเหมือนไม้กวาด ที่เน่าๆ มันเก่ง แต่ก็น้อยีกว่าคนในห้องเรียน มันบ้าได้ที่ เลยทีเดียว แต่ก็นับถือมัน ที่ทุกวันนี้มันยังทนอยู่ ในวิชาที่มันชอบและเกลียดได้ แต่ก็จบลง ด้วยการทำเสอไพลส์ วันสอบ เกิด เรื่องไม่คาดฝัน เป็นไข้ ไวรัสขึ้นเส้นประสาท ต้องนอน อยู่บ้าน ไม่มีเรี่ยวแรงที่ไปสอบ เป็นอันว่า จบชีวิตไป ทำไรไม่ได้ นอกจาก ทำใจ
และแล้ว อีก 1 ปีต่อมา ตัวก็ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของ IT mahanakorn ได้ทำในสิ่งที่อยากทำแม้มันจะยากก็ตาม ที่ผ่านมา ลำบากมาก กว่า จะทำความเข้าใจ วิชาที่มันยาก แต่อย่างน้อยเรา ก็มี คนคอยช่วย แม้เราไม่เข้าใจก็ถาม ได้ เยี่ยมเลย เพื่อน ที่นี่ กว่าที่อื่นเพราะที่อื่นไม่เคยได้ถามไรเลย และ ก็ดูเหมือนว่า 3ปีก่อนหน้านี้ มันกลับมาแล้ว ความรู้สึก ที่ว่า เพื่อนซี้ ก็คือเพื่อนในกลุ่มที่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แม้เวลา ทำงานยังช่วยเหลือกัน คิดแล้ว อยากร้องไห้
ตอนนี้ก็รอคอย ว่า จะผ่าน วิชาซักกี่ตัว ไม่อยากให้มันตกเลย ไม่ตกขอเกรดไม่ดี ก็พอใจแล้ว ไม่หวังมาก มากไปก็ไม่ได้ไร คิดแล้วเครียดๆ แล้วปีต่อไปเราจะทำยังไง มันยากขึ้นทุกปีๆ 09 diciembre วิธีแก้ autorun แบบ ไม่น่าจะงง เท่าไร เขียนเองเลย ลองดูละกัน ในห้องแลประบาดหนัก(= = ช่วงนี้ คอมมีปันหาเยอะ อาจเป็นเพราะไปติด ไวรัส มารึป่าว จากห้องแลป เป็นมันแทบทุกเครื่อง ตอนแรก ก็ไม่เห็นผลไรจากมันเท่าไร แต่พอ nod32 แสกนไปนานวัน มันกับดื้อขึ้นมา ไม่ยอมให้เข้าไดส์ ทุกไดส์ เสียอีก ก็เลยหาตามเวป แต่มัน ก็ไม่ใช่อย่างที่เวป บอกเท่าไร แต่ เราตัดบางส่วน ของเขามา แค่นั้น เครื่องเราก็หายกลับมาเป็นเหมือนจะปกติแล้ว ที่แน่ๆๆ เครื่อง หรือ ตัวที่ติดจาก ห้องแลป นั้น ไม่น่าใช่ ไวรัสที่ชื่อ gozzilla อะไรนี่แล่ะ วิธีแก้ลอง ดูละกันเผื่อ เพื่อน ติดกันมา
19 octubre Yesterday หลังจากที่เพื่อนกลับมากันหมดแล้ว ได้โอกาสมากิน ชาบูชิ อีกครั้ง (นึกว่าจะไม่ได้กินแล้วเทอมนี้) แต่ที่รู้ๆๆเทอมนี้จนแน่ๆเลยที่บ้าน ค่าเทอมแพงฉิบหาย หลังจากกินเสด แบบว่ายังไม่ได้ครึ่งกระเพราะก็ต้องลุกละจะครบ ชม. เดินย่อยอาหารไปเล่นเกมส์ชั้นบน ของเดอะมอล เสียเงินไปน่าจะ60บาท หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
หลังจากนั้นก็รอดูหนังกับอาม (ได้ตั๋วมาฟรี ) เรื่องหมากเตะ - 70%ขำ -25%สาระ -เศร้า5%
แถมก่อนดูได้เล่นวินนิ่ง ยิงจุดโทษแข่งกัน นี่ก็อุตสาห์ได้ เข้าไปฃิง แต่ดันยิงพลาด เสียอีก ผลแพ้ไป 3 - 4 แล้วก็อดเสื้อแจคเก็ต
ก่อนเข้าฉายอามได้ ลูกบอลฟรี จากการจับรายชื่อ (เดียวเอาไปเตะที่มอ สีแสด เจ๋งๆ) หลังจากนั้นก็กลับบ้านนึกว่ารถจะหมดแล้ว ดีที่ยังมีจอดรอ หลังจากวิ่งจากเดอะมอลมา เหนื่อยแทบตาย ตอนกลับนั่งแถวหลัง ก็ไม่ได้สนหรอกว่าใครนั่งข้าง ที่นั่งก็แคบปวดคอก็ปวด ต่อมา มีคนหลังตรงหน้ามอ ลงไปแล้วหันมองออกไป เอ้านั่นมัน กี้ นี่หว่าตัวเล็กๆ เอาผมปิดหน้าปิดตา น่าจะใช่ แล้ว ไมเราไม่เอะใจเลย เดียวหา ไม่ทัก แต่ไม่ได้เหนอ่ะ
ซักพักบอลฉาย คู่ระหว่าง เชลซ๊ กับ บาร์ซ่า
ผลชนะไปได้อย่าง หวุดหวิด จากการยิงของ ดรอกบา นาทีที่47 หลังจากนั้นก็แลกกันอย่างสนุกสนาน นึกว่าโกลมือ3 จะแย่เสียแล้ว
อย่างน้อยโกล์ก็ยังป้องกันบาร์ซ่า แบบฟูลทีมได้ละ
ยังขึ้นนำของตารางเหมือนเดิม แม้ ในพีเมียร์จะตาม แมนยูก็ตาม
|
|
||||||||||
|
|
